Jak prawidłowo degustować wino?
Do degustacji powinniśmy używać dużych kieliszków (minimum 350 ml) najlepiej o lekko wydłużonej czaszy. Nalewamy nieco mniej wina niż normalnie, lecz nie za mało, by móc poczuć pełny bukiet aromatów. Wina białe i różowe włóżmy przed degustacją na kilka godzin do lodówki. Będą smaczniejsze.
Zaczynamy od oglądnięcia wina. Sprawdzamy, czy jest klarowne i błyszczące (to powie nam o poziomie kwasowości). Następnie rozprowadźmy je delikatnie po ściankach kieliszka i obserwujmy, jak wino spływa. Po chwili na szkle pojawią się strużki (inaczej łzy), im wolniej się tworzą, im wolniej spływają, tym gęstsze (pełniejsze) jest wino.
Następnie spróbujmy określić kolor wina. Najlepiej zrobić to, pochylając kieliszek nad białą kartką lub obrusem. Zwróćmy szczególną uwagę na miejsce, gdzie wino styka się z kieliszkiem – tam, gdzie jego warstwa jest najcieńsza, najlepiej można zaobserwować kolor. Ma to szczególne znaczenie przy winach czerwonych, gdyż pomaga w określeniu potencjału wina. Gdy wino ma fioletowoburaczkowe nuty, oznacza to, że jest jeszcze młode; barwa brunatnoceglana oznacza, że wino najlepszy czas ma już za sobą (oczywiście od tej reguły jest kilka wyjątków – ale o tym później).
Przechylamy kieliszek, tak aby powierzchnia wina była jak największa, a ulatniające się aromaty zgromadziły się pod czaszą. Następnie pochylamy nieco głowę i wsadzamy nos do kieliszka. Zapamiętujemy zapach – czy jest intensywny, przyjemny, a może wyczuwamy jakiś konkretny, znany nam aromat.
Nigdy nie trzymajmy kieliszka z winem za czaszę. Po pierwsze, niepotrzebnie podniesie to temperaturę wina, po drugie, ubrudzimy kieliszek, co utrudni dalszą degustację.
Najwygodniej trzymać kieliszek za nóżkę. Dlatego warto postarać się o kieliszek odpowiedniej wysokości. Jeżeli chcemy zaimponować znajomym, to trzymajmy kieliszek za stopkę. To bardzo efektowne, ale potem strasznie bolą palce.
Następnie intensywnie kręcimy kieliszkiem, by wzburzyć wino. Robimy to, by wydobyć spod jego powierzchni więcej aromatów. Dotlenione wino powinno się nam otworzyć pełniejszą paletą zapachów. Teraz możemy ocenić, czy aromaty mają charakter owocowy, kwiatowy, a może spożywczy. Wreszcie czy zapach wydaje się atrakcyjny, czyli zachęcający do następnej części degustacji.
Jeżeli do tej pory degustacja wydawała się skomplikowana, to musicie wiedzieć, że najtrudniejsze jeszcze przed nami. Aby w pełni poczuć smak wina, musimy wziąć solidny łyk i przepłukać nim usta – tak jak po myciu zębów. Następnie – co najtrudniejsze – respirować wino w ustach, czyli trzymając je w ustach, wciągnąć powietrze... i równocześnie się nie udławić. Wtedy właśnie poczujemy pełnię jego smaku.
Na tym nie koniec. Po przełknięciu (lub wypluciu) wina warto zwrócić uwagę na to, jak długo utrzymał się w ustach posmak wina, czy był tak samo przyjemny i bogaty jak jego smak. Jeżeli tak, to świetnie – wygląda na to, że zdegustowaliście dobre wino.
Pamiętajmy, że degustacja jest czymś całkowicie subiektywnym. Każdy ma prawo wyczuć w winie coś innego. Nie wszyscy muszą mieć takie same odczucia. Złota zasada głosi: „dobre wino to jest to, które nam smakuje”.
