Wina argentyńskie

Argentyna największy producent wina na kontynencie południowoamerykańskim i jeden z największych na świecie.

Jakość przyszła z Europy

Do lat 80. ubiegłego stulecia produkcja win argentyńskich skierowana była niemal wyłącznie na rynek wewnętrzny, stąd były to głównie proste wina stołowe bez żadnych aspiracji międzynarodowych. I nie wiadomo, czy tak by nie pozostało, gdyby pod Andami nie pojawili się latający winemakerzy, którzy odkryli tutaj wyśmienite siedlisko do wyrobu win na światowym poziomie. I to przy znacznie mniejszych nakładach niż w innych częściach Nowego Świata, o Europie nie wspominając.

Warunki upraw winogron w Argentynie

Miejsca, gdzie uprawia się winogrona, rozciągnięte są od położonych wysoko w Andach górskich terenów Salty na północy po wietrzne równiny Patagonii w Neuquen i Rio Negro. Pozornie warunki nie sprzyjają tu uprawom z powodu braku opadów, ale ten jest rekompensowany wielką ilością krystalicznie czystych wód spływających z Andów. Szerokość geograficzna takich regionów jak Mendoza i Salta sugeruje zbyt ciepły dla winorośli klimat, ale tak nie jest z uwagi na wysokość położenia winnic. Miasteczko Cafayate, w centrum Salty, leży na wysokości ponad 2100 m n.p.m., a jego winnice jeszcze o… kilometr wyżej! Dochodzą dziś do 3111 m n.p.m.!

Łącznie winorośl uprawia się tu na powierzchni około 230 tysięcy hektarów, z czego lwia część przypada na Mendozę. Surowe, suche warunki chronią krzewy przed większością chorób, nie trzeba więc stosować dużej ilości środków ochrony roślin, a przez to wina argentyńskie są bardziej ekologiczne niż w innych częściach świata.

Malbec – narodowa odmiana Argentyny

Malbec jest argentyńskim celebrytą. Odmiana ma swoje święto Malbec World Day, które obchodzimy 17 kwietnia. Szczep udaje się tu wyśmienicie i niemal zupełnie nie przypomina swojego francuskiego pierwowzoru. Wina argentyńskie są pełne, aksamitne, skoncentrowane, owocowe. Malbeca uprawia się we wszystkich regionach w różnych warunkach klimatycznych. Drugą po malbecu odmianą co do częstotliwości występowania jest bonarda. W następnej kolejności w Argentynie uprawia się cabernet sauvignon, syraha, merlota, tempranillo, sangiovese, pinot noir i barberę. Wina argentyńskie są z reguły pełne, korzenne, o dojrzałym smaku i mocnych aromatach.

Gwiazdą wśród białych odmian jest pachnący kwiatami torrontés. Kiedyś uprawiany w Europie, dziś rzadko tu spotykany, choć spokrewniony z rodziną muskatów. Z torontesa słynie chłodny i górski region Cafayette. Inne znane tu białe odmiany to chardonnay, chenin blanc, ugni balnc i coraz popularniejszy sauvignoin blanc.

Klasyfikacja i regiony w Argentynie

W Argentynie nie istnieje precyzyjne klasyfikacyjne prawo winiarskie, a zasady podawania danych na etykietach win argentyńskich luźno bazują na wzorcach amerykańskich. Dopiero od niedawna obserwuje się zmiany, ale dotyczy to głównie Mendozy. Sukces tego regionu i wielkie nagromadzenie winiarni sprawiło, że wiele z nich postanowiło się odróżnić od pozostałych. Tak powstawały kolejno okręgi (apelacje): Valle Central, Luján de Cuyo, Maipú, Mendoza (okolice stolicy regionu), Valle de Uco (z podokręgiem Tupungato i winnicami na wysokości 1,2 tysiąca m n.p.m.), San Martín, Agrelo, San Rafael. Wszystkie te określenia możemy już spotkać na etykietach win argentyńskich, choć niemal zawsze dla bezpieczeństwa w towarzystwie określenia „Mendoza”, bo ta nazwa ciągle przyciąga.

Oprac. Witosław Stępień