Wina nowozelandzkie
Wina z Nowej Zelandii pojawiły się na światowych rynkach we wczesnych latach dziewięćdziesiątych XX wieku i w ciągu ostatnich trzech dekad zrobiły oszałamiającą karierę. Wyspa jest dziś kojarzona przede wszystkim z świeżym, aromatycznym sauvignon blank, ale gdy się jej bliżej przyjrzeć, znajdziemy tu znacznie więcej interesujących win odmianowych.
Warunki naturalne w Nowej Zelandii
Nową Zelandię od kontynentu dzieli 1900 km oceanu. Na wyspie przeważa klimat morski, na południu chłodniejszy, a na północy cieplejszy. Pewne zagrożenie stanowią nadmierne opady oraz mróz zimą. Na Wyspie Południowej znajdują się dwie trzecie upraw. Wpływ morza tonuje wahania temperatur, więc winorośl znajduje znakomite warunki na równinach i niskich pagórkach. Gleby są tu żyzne i wilgotne. Jedynie winnice w górzystym regionie Central Otago są lokowane po stronie wschodniej, aby chronić rośliny przed zachodnimi wiatrami i deszczami.
Zarówno na północy, jak i południu, dobre nasłonecznienie, chłodne noce i długi okres wegetacyjny pozwala owocom uzyskać wysoki poziom cukru oraz dojrzałość przy zachowaniu dobrej kwasowości. Tutejszy przemysł winiarski zorientowany jest na uprawy ekologiczne i zrównoważone.
Czytaj więcej
Odmiany winorośli w Nowej Zelandii
Od wczesnych lat 90. flagową odmianą Nowej Zelandii jest sauvignon blanc. Wina z tego szczepu uzyskują tu uderzająco mocny aromat oraz intensywny smak owoców passiflory. Między wyspami występuje subtelna różnica stylu. Wina z Wyspy Północnej mają aromaty i smaki tropikalnych owoców, zaś z Wyspy Południowej charakteryzują się wyższym poziomem kwasowości oraz smakami zielonej papryki i agrestu. Najpopularniejsza jest fermentacja w niskiej temperaturze w tankach, ale niektórzy winemakerzy preferują styl z użyciem beczek dębowych.
Kolejną pod względem popularności białą odmianą jest tu chardonnay. Wina z tego szczepu robi się w wielu różnych stylach, ale większość nowozelandzkich chardonnay jest mocno cytrusowa, z elementami owoców tropikalnych, nutami tostów i słodkich przypraw korzennych. Coraz większe znaczenie mają również takie odmiany jak pinot gris, riesling, gewürztraminer, viognier i sémillon.
Drugą najczęściej uprawianą na obu wyspach odmianą po sauvignon blanc jest pinot noir. Pomijając subtelne różnice, generalnie ten szczep daje w Nowej Zelandii wina o wibrującej owocowości z dojrzałymi taninami, miękką teksturą i zwykle dość wysokim poziomie alkoholu. Kolejną popularną czerwoną odmianą jest merlot oraz cabernet sauvignon, często blendowane w stylu bordoskim. Na najcieplejszych stanowiskach można znaleźć też uprawy syraha, dającego wina bliższe w stylu do tych z Doliny Rodanu niż tych z sąsiedniej Australii.
Oprac. Witosław Stępień
